CANON – Historia firmy oraz najważniejsze modele.

Canon to dziś najbardziej rozpoznawalna i kultowa japońska firma, która  kojarzy się z najlepszymi  aparatami fotograficznymi, i profesjonalną optyką , ale na samym początku w latach 30. XX wieku, wszystko zaczęło się bardzo skromnie. Grupa inżynierów z Tokio postanowiła stworzyć pierwszy japoński aparat małoobrazkowy, który mógłby konkurować z niemieckimi konstrukcjami, jak Leica. W 1934 roku zbudowali prototyp o nazwie Kwanon — nazwa pochodziła od buddyjskiej bogini miłosierdzia. Niedługo potem, w 1937 roku, powstała firma Precision Optical Instruments Laboratory, która ostatecznie stała się tym, co dziś znamy jako Canon.

Na początku Canon nie miał własnej optyki — soczewki do aparatów kupował od innych producentów- ale to trwało krótko i był to początek..

 Pierwsze poważne sukcesy przyszły po wojnie, kiedy Canon zaczął robić dobrej jakości aparaty, ale w dużo niższej cenie niż europejska konkurencja.

W latach 50. i 60. Canon wyrósł na poważnego gracza w dziedzinie aparatów dalmierzowych, a potem — kiedy przyszła era lustrzanek — przeszedł na nie bez większych oporów i został liderem rynku. Ich pierwsza lustrzanka, Canonflex z 1959 roku, była dość surowa, ale potem przyszły kolejne modele i było już tylko lepiej. Największym przełomem była seria Canon F, a zwłaszcza model F-1 z lat 70., który zyskał szacunek zawodowców na całym świecie. Canon zaczął rządzić na rynku profesjonalnym.

Ale prawdziwą rewolucję Canon zrobił w latach 80. W 1987 roku wprowadził system EOS (Electro Optical System), czyli w pełni elektroniczne połączenie między korpusem a obiektywem. Nowe mocowanie EF (Electronic Focus) zerwało z wcześniejszym standardem FD, co nie spodobało się wielu użytkownikom, ale dało ogromne możliwości rozwoju autofokusa i automatyki w aparatach. To właśnie pierwsze lustrzanki EOS które błyskawicznie ustawiały ostrość – rozbiły bank-  inne firmy jak chocby Nikon nie nadążały ze swoimi pomysłami- a wprowadzenie silnika USM w obiektywach Canona doprowadziło do absolutnej dominacji Canona na świecie w rynku aparatów lustrzanych i optyki.

W latach 90. Canon był już gigantem — nie tylko robił świetne aparaty dla amatorów, ale też profesjonalne modele jak EOS-1.

Kiedy zaczęła się era cyfrowa, Canon był absolutnie najlepszy i najszybszy – od razu poczuli, w którą stronę wieje wiatr.

Już na początku lat 2000. wprowadził popularne lustrzanki cyfrowe, np. EOS 300D,   który był jednym z pierwszych niedrogich aparatów cyfrowych dla masowego odbiorcy.

Z biegiem lat Canon doskonalił swoje matryce, procesory obrazu (seria DIGIC), autofokusy i całą resztę.

Canon cały czas był  królem rynku — zwłaszcza jeśli chodzi o lustrzanki cyfrowe i doskonałą oraz ultra szybką i bezawaryjną optykę .

Ale jak to bywa, świat się zmienia, więc w końcu przyszła pora na bezlusterkowce.

Początkowo Canon trochę zwlekał, z premierami nowych modeli ponieważ chciał od razu wprowadzać aparaty doskonale dopracowane – w tym czasie słabsza konkurencja zarzucała rynek coraz to nowyszymi ,,zabawkami,, bezlusterkowymi – ale do czasu..  Canon po wypuszczeniu na rynek system R nie tylko nadrobił zaległości ale powtórzył  sukces lustrzanek  — seria EOS R to jego odpowiedź na nową erę i choć systemy bezlusterkowe nie mają wytrzymałości lustrzanek i ich większości zalet (jak choćby bezawaryjności ) to wśród modeli konkurencyjnych firm są nadal najlepsze.

Dziś Canon nadal produkuje aparaty dla każdego — od prostych modeli kompaktowych, przez zaawansowane bezlusterkowce, aż po sprzęt dla zawodowców i agencji prasowych. Choć rynek się kurczy (bo smartfony wygryzły wiele prostych aparatów), Canon wciąż się trzyma, bazując na ogromnym doświadczeniu, solidnym zapleczu technologicznym i lojalnej grupie użytkowników.

Canon AE-1 (1976) – początek nowoczesności

Canon AE-1 to prawdziwy kamień milowy. To była pierwsza lustrzanka na świecie z mikroprocesorem. Jej ogromny sukces opierał się na tym, że oferowała zaawansowaną automatykę ekspozycji (priorytet czasu migawki), a przy tym była przystępna cenowo i skierowana do zwykłego użytkownika. AE-1 była produktem masowym — Canon celował już nie tylko w zawodowców, ale w szeroką rzeszę amatorów. AE-1 sprzedał się w ponad 5 milionach egzemplarzy, co jak na tamte czasy było gigantycznym wynikiem.

Ważne cechy:

• • Mikroprocesor do kontroli ekspozycji

• • Tryb automatyczny (czas migawki), manualny

• • System mocowania FD

• • Popularność dzięki kampaniom reklamowym w USA

 Canon A-1 Program (1978) –

pierwsza lustrzanka z pełnym programem

Dwa lata po AE-1 pojawił się Canon A-1, który był jeszcze bardziej zaawansowany. Miał już pełny program automatyczny (P), czyli aparat sam dobierał czas i przysłonę. Do tego oczywiście tryby priorytetu przysłony i czasu, co było rzadkością.

 Canon T90 (1986) – genialny „czołg” i duchowy przodek aparatów EOS

Canon T90 to ostatni flagowy model z bagnetem FD, ale jednocześnie pierwszy z wyglądem i ergonomią nowoczesnych aparatów. Został zaprojektowany przez Luigiego Colaniego, znanego z futurystycznych form. Aparat był masywny, solidny, z dużym uchwytem – co potem stało się standardem w lustrzankach.

Cechy wyróżniające:

• • Trzy procesory, bardzo szybki AF wspomagany światłem (ale nie wbudowany autofokus – nie miał silnika w korpusie)

• • Pomiar matrycowy TTL z 6 strefami

• • Elektroniczna migawka do 1/4000 s

• • Silnik do 4,5 kl/s

T90 był jak zapowiedź tego, co nadchodzi: elektroniki, automatyzacji, szybkiego zdjęć seryjnych – ale na razie nadal bez prawdziwego autofokusa.

EOS 650 (1987) pierwszy Canon z autofokusem i nowe mocowanie EF

To był przełom. Canon zrobił coś radykalnego: porzucił bagnet FD i stworzył nowy – EF, z pełnym sterowaniem elektronicznym. Obiektywy miały własne silniki AF – nie jak u konkurencji (np. Minolty czy Nikona), gdzie silnik był w korpusie.

EOS 650 był pierwszym modelem, który otworzył nowy rozdział:

• • Nowe mocowanie EF (kompatybilne do dziś!)

• • Autofokus oparty na systemie bazującym na detekcji fazy

• • 1 punkt AF, ale szybki jak na tamte czasy

• • TTL pomiar światła

• • Nowy design korpusu (bardziej opływowy, ergonomiczny)

Rok później wyszedł EOS 620 – nieco bardziej zaawansowany technicznie (np. synchronizacja z lampą do 1/250 s).

EOS-1 (1989) – profesjonalny standard na dekady

Canon nie miał zamiaru zostawać w tyle. EOS-1 to odpowiedź na Nikona F4 i wejście na poziom profesjonalny:

• • Wytrzymały korpus ze stopu magnezu

• • Uszczelnienia

• • Bardzo szybki i precyzyjny AF

• • System wielopunktowego pomiaru światła

• • Do 5 kl/s (z boosterem)

Seria EOS-1 była rozwijana aż do końca ery lustrzanek cyfrowych, w tym w wersjach analogowych: EOS-1N (1994) i EOS-1V (2000 – ostatnia analogowa lustrzanka Canona!).

Cyfrowa rewolucja   

EOS DCS 3 (1995) – Canon & Kodak

Pierwsza „cyfrowa lustrzanka” Canona była w rzeczywistości hybrydą: korpus Canona EOS-1N + cyfrowa tylna ścianka od Kodaka. Było to bardzo drogie, ale używane przez agencje prasowe.

 EOS D30 (2000) – pierwszy własny cyfrowy aparat Canona

Wcześniej Canon korzystał z technologii Kodaka. D30 to pierwszy w pełni samodzielnie zaprojektowany przez Canona cyfrowy korpus z matrycą CMOS.

• • 3,1 MP

• • Format APS-C

• • Bajecznie niski szum jak na tamte czasy

• • Canon zaczął tworzyć własne matryce CMOS, co dało mu przewagę

 EOS 10D / 20D / 30D – seria dla zaawansowanych amatorów

Modele z tej serii (2003–2006) były bardzo cenione przez entuzjastów: szybkie, dobrej jakości obrazu, niezawodne.

EOS 300D (2003) – cyfrowa lustrzanka dla mas

To był prawdziwy przełom rynkowy. 300D kosztował poniżej 1000 USD – i otworzył rynek DSLR dla amatorów. Z tej serii rozwinęły się potem 350D, 400D, itd.

 EOS-1D / 1Ds / 5D – profesjonaliści cyfrowo

• • EOS-1D (2001) – szybki, sportowy, matryca 4 MP

• • EOS-1Ds (2002) – 11 MP pełna klatka – pierwszy aparat z FF do studia i reklamy

• • EOS 5D (2005) – pełna klatka dla każdego (bardziej przystępna cenowo, kompaktowa)

5D zapoczątkował linię bardzo cenioną wśród fotografów ślubnych, portretowych i krajobrazowych. 5D Mark II wprowadził filmowanie Full HD — i rozpoczął erę filmów kręconych lustrzankami.

Seria Canon EOS-1 – flagowiec dla zawodowców

Canon EOS-1 (1989) – pierwszy profesjonalny EOS

• • Odpowiedź na Nikona F4.

• • Solidny, uszczelniany korpus.

• • Autofokus z pojedynczym punktem, ale obłędnie szybki i extra precyzyjny.

• • Nikon F4 nie miał szans..

• • Pomiar światła wielosegmentowy i punktowy.

• • Motyw przewodni: szybkość, niezawodność, odporność.

• • Z czasem pojawiły się wersje z boosterem (PB-E1), zwiększające szybkość zdjęć seryjnych.

 EOS-1N (1994)

• • Ulepszona wersja – znacznie nowocześniejszy AF z 5 punktami.

• • Lepszy pomiar światła.

• • Możliwość sterowania z gripu.

• • Używany szeroko w reportażu i fotografii sportowej aż do ery cyfrowej.

 EOS-1V (2000) – szczyt analogowej technologii

• • Ostatni analogowy EOS-1, top of the line.

• • 45-punktowy autofokus – imponujące nawet dzisiaj.

• • 10 kl/s z boosterem! (PB-E2)

• • Kompatybilność z nowoczesnymi obiektywami EF.

• • Obsługa E-TTL II – współczesna technika błyskowa.

• • Niezniszczalny – był wyborem profesjonalistów aż do przejścia na cyfrowe 1D.

 EOS-1D (2001) – początek cyfrowej serii

• • 4,15 MP, matryca CCD, crop 1.3x

• • Nastawiony na szybkość: 8 kl/s

• • Profesjonalny korpus oparty na EOS-1V

• • Autofokus z 45 punktami

• • Idealny do sportu, prasy

 EOS-1Ds (2002) – pełna klatka do studia i reklamy

• • 11 MP FF (jako pierwszy pełnoklatkowy Canon!)

• • Idealny do komercyjnej fotografii

• • Mniejsza prędkość (3 kl/s), ale ogromna jakość obrazu

Od tego momentu Canon prowadził dwie równoległe linie

 profesjonalnych lustrzanek  z serii 1:

EOS-1D Mark II / IIn / III / IV (2004–2010)

• • Postępowa mini-ewolucja: szybszy AF, lepsze matryce (CMOS), wyższe ISO

• • 1D Mark III miał 10 kl/s i nowe, rewolucyjne menu

• • 1D Mark IV – ostatni z cropem 1.3x, 16 MP, bardzo ceniony

 EOS-1Ds Mark II / III (2004–2007)

• • II: 16,7 MP FF – król jakości

• • III: 21 MP, pierwszy z Live View, duży LCD

• • Przez wiele lat aparat marzeń do pracy komercyjnej

 EOS-1D X (2012) – połączenie linii 1D i 1Ds

• • Canon połączył dwie serie w jedną, pełnoklatkową 1D X.

• • 18 MP, 12–14 kl/s, nowy procesor Dual DIGIC 5+

• • Bardzo dopracowany AF z 61 punktami (41 krzyżowych)

• • Znakomity do sportu, prasy, ale i reklamy

 EOS-1D X Mark II (2016)

EOS 1DX Mark III (2020)

• • II: 20 MP, 14 kl/s (live view – 16!), 4K 60p

• • III: 20 MP, nowy system AF z deep learningiem, filmowanie RAW

• • Mark III to ostatnia odsłona  profesjonalnej lustrzanka Canona która jest topową konstrukcją aż do dziś .

 Seria EOS 5 – pełnoklatkowy złoty środek

Aparaty  z serii 5 to z pewnością najlepsze na świecie półprofesjonalne lustrzanki a to ich krótka ewolucja;

 Canon EOS 5 (1992) – analogowy prekursor

• • Znana jako EOS A2e w USA

• • Rewolucyjny system Eye-Control AF – wybór punktu AF okiem (!)

• • Nowoczesna ergonomia

• • 5-punktowy AF, TTL flash E-TTL

• • Zaawansowana automatyka ekspozycji

 EOS 5D (2005) –

 pierwsza pełna klatka dla zaawansowanych fotografów i zawodowców

• • 12,8 MP CMOS FF

• • Mniejszy niż 1Ds, dużo tańszy, ale równie wysokiej jakości

• • Wielki hit – ideał dla portrecistów, ślubniaków, krajobrazowców

• • Bez uszczelnień, bez górnego LCD, ale kompaktowy i lekki jak na FF

EOS 5D Mark II (2008) – przełom w filmowaniu!

• • 21 MP FF, nowa jakość obrazu

• • Pierwszy aparat z nagrywaniem wideo Full HD (1080p)!

• • Spowodował rewolucję w branży filmowej — mnóstwo niskobudżetowych filmów i teledysków kręcono 5D Mark II

 EOS 5D Mark III (2012) – dopracowanie całości

• • 22 MP FF, znacznie lepszy AF (61 punktów jak w 1D X)

• • Dużo lepszy ISO performance

• • Świetna jakość obrazu i ergonomia

• • Uniwersalny – fotografia + wideo

 EOS 5D Mark IV (2016) – ostatni z rodu

• • 30,4 MP FF, Dual Pixel AF (szybki i płynny w Live View)

• • Dotykowy ekran, Wi-Fi, GPS

• • Filmowanie 4K

• • Dziś najpopularniejsza lustrzanka   wśród fotografów studyjnych  portretowych i ślubnych