Gibson to jedna z najbardziej ikonicznych marek w historii muzyki, której instrumenty ukształtowały brzmienie bluesa, rocka, jazzu i metalu. Od ponad 120 lat firma ta wyznacza standardy w projektowaniu gitar, a jej modele stały się synonimem klasy i jakości.

Jest to marka, która od ponad wieku kształtuje brzmienie muzyki na całym świecie. Dzięki innowacyjnym rozwiązaniom, wysokiej jakości wykonania i współpracy z legendarnymi muzykami, gitary Gibson stały się nieodłącznym elementem historii muzyki.

Historia firmy Gibson

Założycielem marki był Orville Gibson, który w 1894 roku w Kalamazoo, Michigan, rozpoczął produkcję mandolin i gitar z wypukłym, rzeźbionym topem – inspirowanym budową skrzypiec. W 1902 roku powstała firma Gibson Mandolin-Guitar Mfg. Co. Ltd., która szybko zyskała renomę dzięki innowacyjnym rozwiązaniom konstrukcyjnym

W latach 20. XX wieku Gibson stał się liderem w produkcji gitar typu archtop, wprowadzając model Gibson L-5. W 1936 roku firma zaprezentowała swój pierwszy model gitary elektrycznej – Gibson ES-150, uznawany za pierwszy komercyjny sukces Gibsona w tej kategorii. W 1952 roku, we współpracy z gitarzystą Lesem Paulem, Gibson wprowadził model Les Paul, który stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych instrumentów w historii muzyki.

Gibson to jedna z najbardziej ikonicznych marek gitarowych na świecie, oferująca szeroką gamę instrumentów elektrycznych, elektroakustycznych i klasycznych. Poniżej przedstawiam szczegółowy przegląd kluczowych modeli w każdej z tych kategorii.

Gitary elektryczne Gibson

Gibson jest znany z produkcji legendarnych gitar elektrycznych, które ukształtowały brzmienie wielu gatunków muzycznych. Oto niektóre z najbardziej znanych modeli:

Les Paul

Wprowadzony w 1952 roku, model Les Paul charakteryzuje się masywnym korpusem z mahoniu z klonowym topem, dwoma przetwornikami humbucker i ciepłym, pełnym brzmieniem. Używany przez wielu legendarnych gitarzystów, Les Paul stał się symbolem rocka i bluesa.

SG

Model SG (Solid Guitar) zadebiutował w 1961 roku jako lżejsza alternatywa dla Les Paula. Z charakterystycznymi „rogami” i łatwiejszym dostępem do wyższych progów, SG zdobył popularność wśród gitarzystów hard rockowych i metalowych.

ES-335

Wprowadzony w 1958 roku, model ES-335 to półpudłowa gitara elektryczna, łącząca cechy gitar hollow-body i solid-body. Dzięki wszechstronnemu brzmieniu, ES-335 znalazł zastosowanie w jazzie, bluesie i rocku.

Flying V i Explorer

Modele Flying V (1958) i Explorer (1958) wyróżniają się futurystycznym designem i agresywnym brzmieniem. Choć początkowo nie zdobyły dużej popularności, z czasem stały się ikonami wśród gitarzystów hard rockowych i metalowych.

 Gitary elektroakustyczne Gibson

Gibson oferuje również szeroką gamę gitar elektroakustycznych, które łączą tradycyjne brzmienie akustyczne z możliwością podłączenia do wzmacniacza. Oto niektóre z nich:

J-45

Model J-45, wprowadzony w 1942 roku, to jedna z najbardziej znanych gitar akustycznych Gibsona. Z ciepłym, zbalansowanym brzmieniem, J-45 jest ceniony przez muzyków folkowych, country i rockowych.

Hummingbird

Wprowadzony w 1960 roku, model Hummingbird charakteryzuje się kwadratowym kształtem pudła rezonansowego i bogatym zdobieniem. Dzięki jasnemu i pełnemu brzmieniu, jest popularny wśród artystów country i pop.

Dove

Model Dove, wprowadzony w 1962 roku, posiada klonowy korpus i bogate zdobienia. Oferuje jasne i wyraziste brzmienie, idealne do akompaniamentu wokalnego.

 Gitary klasyczne Gibson

Choć Gibson jest bardziej znany z produkcji gitar elektrycznych i akustycznych, firma ma również w swojej historii modele gitar klasycznych. W latach 1957–1971 Gibson produkował serię gitar klasycznych oznaczoną literą „C”:

• • C-0: Podstawowy model z prostym wykończeniem.

• • C-1: Model z lepszymi materiałami i wykończeniem niż C-0.

• • C-2: Wykonany z klonowego korpusu i cedrowego topu, oferował lepsze brzmienie.

• • C-4: Model z wyższej półki, często z dodatkowymi zdobieniami.

• • C-5: Najwyższy model w serii, z najlepszymi materiałami i wykończeniem.

W latach 80. i 90 powstały modele Chet Atkins które były wynikiem współpracy między tym gigantem gitary akustycznej a firmą. Modele te są do dziś uważane jako najlepsze elektroakustyczne instrumenty na świecie z lat 90tych.

Gibson Les Paul najważniejsze serie i wersje;

Les Paul Standard od 1958r

 Gibson Les Paul –najważniejsze serie i wersje

1. Les Paul Standard (od 1958 roku)

• •  Najbardziej klasyczna i rozpoznawalna wersja Les Paula.

• • Charakterystyka: Mahoń + klonowy top, przetworniki humbucker, bogate wykończenia typu Sunburst.

• • Brzmienie: Ciepłe, tłuste, z mocnym sustainem, idealne do bluesa, rocka i hard rocka.

• • Uwagi: Model z końca lat 50. (zwłaszcza rocznik 1959) to absolutny święty Graal w świecie gitar.

2. Les Paul Custom (od 1954 roku)

• •  „The Fretless Wonder” – ekskluzywna, bardziej luksusowa wersja Standarda.

• • Charakterystyka: Czarny lakier („Black Beauty”), bogate zdobienia, binding na korpusie, szyjce i główce, podwójne humbuckery.

• • Brzmienie: Głębsze, bardziej zbalansowane od Standarda, nieco bardziej „aksamitne”.

• • Uwagi: Używany przez takich muzyków jak Randy Rhoads czy Peter Frampton.

3. Les Paul Junior (od 1954 roku)

• •  Wersja budżetowa skierowana dla początkujących.

• • Charakterystyka: Płaski, jednolity korpus z mahoniu, jeden przetwornik P-90, brak luksusowych zdobień.

• • Brzmienie: Bardzo surowe, agresywne i bezpośrednie – idealne do rocka i punku.

• • Uwagi: Dziś bardzo poszukiwany za swoje „mięsiste” brzmienie vintage.

4. Les Paul Special (od 1955 roku)

• •  Nieco bardziej „wypasiona” wersja Juniora.

• • Charakterystyka: Dwa przetworniki P-90, binding na gryfie, większa wszechstronność dźwiękowa.

• • Brzmienie: Surowe, ale z większą elastycznością tonalną niż Junior.

• • Uwagi: Często wybierany przez muzyków blues-rockowych.

5. Les Paul Studio (od 1983 roku)

• •  Uproszczona wersja Standarda – mniej ozdobna, ale wciąż bardzo wysokiej jakości. Zdecydowanie najwyższy stosunek jakości do ceny.

• • Charakterystyka: Brak inkrustacji na główce, brak zdobnych bindingów, lekko odchudzony korpus.

• • Brzmienie: Bardzo zbliżone do Standarda, ale trochę jaśniejsze przez odchudzenie korpusu.

• • Uwagi: Świetny stosunek jakości do ceny; popularny wśród profesjonalistów szukających „roboczego konia”.

6. Les Paul Classic (od 1990 roku)

• •  Hołd dla modeli z końca lat 50., ale z nowoczesnymi usprawnieniami.

• • Charakterystyka: Slim Taper Neck (cieńszy gryf), często przetworniki typu „hot” (mocniejsze sygnałowo).

• • Brzmienie: Ostre, pełne ataku, bardziej „rockowe” od Standarda.

• • Uwagi: Uwielbiany przez gitarzystów hard rockowych i heavy metalowych.

7. Les Paul Traditional (2008–2018)

• •  Powrót do klasycznych specyfikacji z lat 50.

• • Charakterystyka: Gruby gryf, ciężki pełny korpus bez odchudzeń (no weight relief).

• • Brzmienie: Gęste, tłuste, klasyczne brzmienie „pełnokrwistego” Les Paula.

• • Uwagi: Idealny dla purystów vintage.

8. Les Paul Modern (od 2019 roku)

• •  Najnowsza generacja Les Paula – ergonomia + nowoczesność.

• • Charakterystyka: Zaawansowane „ultra-modern” odchudzenie korpusu, asymetryczny gryf, przełączane cewki (coil split).

• • Brzmienie: Uniwersalne – od klasycznego ciepła po nowoczesną przejrzystość.

• • Uwagi: Dla muzyków szukających wygody na scenie i w studio.

 Ciekawsze oraz limitowane warianty

• • Les Paul Axcess – z wyprofilowaniem korpusu, Floyd Rose’em (mostek tremolo).

• • Les Paul Supreme – ultra-luksusowe wykonanie (top AAAA maple, inkrustacje mother-of-pearl).

• • Les Paul 1959 Reissue (R9) – najwierniejsza kopia kultowych „Burstów” (dla kolekcjonerów).

• • Les Paul Double Cut – dwa wycięcia w korpusie dla łatwiejszego dostępu do wysokich progów.

• • Les Paul Gothic – wersja „dark” (czarne matowe wykończenie).

A teraz podam podstawowe  porównanie poszczególnych wersji modelu Gibson Les Paul z uwzględnieniem roku wprowadzenia, konstrukcji, rodzaju drewna, przetworników, wagi oraz charakterystyki brzmienia.

 Gibson Les Paul Standard

Model Standard został oficjalnie wprowadzony w 1958 roku i do dziś stanowi wzór klasycznego Les Paula. Korpus wykonany jest z mahoniu, na który nakładany jest klonowy top klasy AA lub AAA. Taka kombinacja zapewnia charakterystyczne ciepło, głęboki sustain i klarowną górę. Gryf również z mahoniu, wklejany, z palisandrową podstrunnicą. Współczesne wersje mają przetworniki typu Burstbucker (BB1/BB2 lub BB Pro) lub ’57 Classic – oba zestawy nawiązują do kultowych PAF-ów. Waga tego modelu, w zależności od roku i ewentualnego odciążenia korpusu (weight relief), wynosi od 4,0 do 4,7 kg. To najbardziej zbalansowany i uniwersalny Les Paul – znakomity do bluesa, klasycznego rocka, jazzu i nawet cięższego grania.

Gibson Les Paul Custom

Les Paul Custom zadebiutował już w 1954 roku jako bardziej prestiżowa i wyrafinowana wersja oryginalnego Les Paula. W pierwszych egzemplarzach stosowano wyłącznie mahoń – zarówno na korpus, jak i na top – co dawało cieplejsze, ciemniejsze brzmienie (szczególnie w modelach „Black Beauty”). W późniejszych latach dodano klonowy top oraz różne typy przetworników: od P-90 przez PAF, aż po nowoczesne humbuckery 490R/498T. Customy wyróżniają się bogatym wykończeniem – wielowarstwowe bindingi, hebanowa podstrunnica (do ok. 2012 r., potem Richlite), inkrustacje typu block i złoty osprzęt. Są też cięższe niż Standard – ich waga często przekracza 4,8–5,2 kg. Brzmieniowo – głębokie, nasycone tony, idealne do jazzu, heavy bluesa i metalu.

 Gibson Les Paul Junior

Les Paul Junior pojawił się w 1954 roku jako przystępniejsza cenowo wersja bez zdobień i z jednym przetwornikiem. Korpus wykonany w całości z mahoniu, bez topu klonowego, co daje bardziej surowy, agresywny charakter. W modelu zastosowano pojedynczy przetwornik typu P-90 (single coil o dużej mocy), montowany bezpośrednio w korpusie. Gryf jest również mahoniowy, z prostą, palisandrową podstrunnicą. Waga Juniora to ok. 3,5–4,0 kg. To doskonała gitara dla fanów prostoty i brudnego rocka – brzmienie otwarte, dynamiczne, lekko brzęczące i bardzo ekspresyjne.

Gibson Les Paul Special

Wprowadzony rok po Juniorze, w 1955 roku, model Special dodaje drugi przetwornik P-90 i potencjometry do osobnej regulacji głośności i tonu. Również mahoń w korpusie i gryfie, z równie skromnym wykończeniem, ale znacznie szerszym zakresem brzmieniowym – od grubych tonów szyjki po ostrzejszy atak przetwornika przy mostku. Waga porównywalna do Juniora, rzadko przekracza 4,0 kg. To znakomita gitara do klasycznego rocka, bluesa i punkowego grania.

 Gibson Les Paul Studio

Model Studio zadebiutował w 1983 roku jako profesjonalny instrument studyjny, pozbawiony ozdobników, ale zachowujący pełne brzmienie Les Paula. Korpus z mahoniu z klonowym topem, choć w niektórych rocznikach top był z jednego kawałka mahoniu lub nawet bez topu. Dość często stosowano komorowanie korpusu (chambering, modern weight relief), co obniżało wagę do około 3,6–4,2 kg. Gryf również z mahoniu, z palisandrową podstrunnicą. Przetworniki najczęściej to 490R (neck) i 498T (bridge) – dość ostre, z dużym sygnałem wyjściowym. To model o klasycznym brzmieniu, z uproszczoną estetyką, przeznaczony dla muzyków ceniących praktyczność.

 Gibson Les Paul Classic

Wprowadzony w 1990 roku, model Classic to powrót do estetyki Les Paula z lat 60., ale z bardziej współczesnym zacięciem. Posiada klonowy top AA, korpus z mahoniu (często z odciążeniem) i cienki, szybki gryf typu slim taper. Waga waha się od 3,9 do 4,4 kg. Wczesne modele wyposażano w bardzo mocne przetworniki ceramiczne (496R/500T), później często wracano do ’57 Classic. Gitara oferuje więcej ataku i agresji, idealna do grunge’u, alternatywy, hard rocka.

 Gibson Les Paul Traditional

Tradycyjna wersja, produkowana od 2008 do 2018 roku, ma wszystko, co kochają fani wczesnych Les Paulów. Pełny korpus z mahoniu bez komór odciążających, gruby gryf typu rounded ’50s i klonowy top klasy AAA. To jeden z najcięższych modeli – często przekracza 5,0 kg. Przetworniki to klasyczne ’57 Classic Alnico II, zapewniające miękkie, ciepłe brzmienie z kremową górą. Brzmieniowo i wizualnie – czysta nostalgia dla fanów lat 50.

 Gibson Les Paul Modern

Nowoczesna wersja Les Paula, zaprezentowana w 2019 roku. Korpus z mahoniu z ultra-modern weight relief, klonowy top AAA, asymetryczny slim taper gryf i nowoczesna elektronika z push/pull – daje możliwość przełączania humbuckerów w single-coile, zmiany fazy, oraz rozłączania cewek. Przetworniki to Burstbucker Pro z cewkami Alnico V. Brzmienie bardzo elastyczne – od klasyki po nowoczesność. Waga ok. 3,6–4,0 kg. Idealna do wszechstronnych zastosowań: scenicznych i studyjnych.

Gibson Les Paul Axcess

Wersja hybrydowa dla muzyków solowych i technicznych. Pojawiła się w 2009 roku i łączy klasyczne brzmienie z ergonomiczną budową. Tył korpusu jest zaokrąglony i podcięty dla lepszego dostępu do wysokich progów, często też wyposażony w mostek Floyd Rose (lub tradycyjny z opcją tremolo). Korpus z komorowanego mahoniu, top AAA, gryf asymetryczny, komfortowy. Przetworniki z opcją coil split. Waga: ok. 3,3–3,8 kg. Dla shredderów, fusionowców i nowoczesnych gitarzystów.

 Gibson wśród muzyków

Poniżej podstawowe zestawienie gitarzystów którzy używali bądź używają gitar Gibson.

Nie sposób zamieścić wszystkich znanych gitarzystów którzy używają gitar Gibson (podobnie jak  Fenderów) dlatego zestawienie jest wybiórcze i ma tylko !

 100 nazwisk..

 Legendy rocka, bluesa i metalu:

Jimmy Page (Led Zeppelin)

Slash (Guns N’ Roses)

Eric Clapton (w latach Cream – Les Paul i SG)

Duane Allman (Allman Brothers Band)

Gary Moore

Joe Perry (Aerosmith)

Billy Gibbons (ZZ Top)

Peter Green (Fleetwood Mac)

Jeff Beck (wczesne lata)

B.B. King (Lucille – specjalna ES-355)

Chuck Berry (ES-335)

Freddie King

Dickey Betts (Allman Brothers Band)

Mick Taylor (The Rolling Stones)

Zakk Wylde (Ozzy Osbourne, Black Label Society)

Randy Rhoads (Ozzy Osbourne)

Tony Iommi (Black Sabbath – SG)

Marc Bolan (T. Rex)

Joe Bonamassa

Paul Kossoff (Free)

Robbie Krieger (The Doors – SG)

George Harrison (wczesne lata)

Keith Richards (grał na Les Paul Standard 1959)

Bob Marley (Les Paul Special)

John Lennon (Les Paul Junior)

Ronnie Wood (The Rolling Stones)

Steve Clark (Def Leppard)

Angus Young (AC/DC – SG)

Dimebag Darrell (czasami używał Dean/Gibson Flying V)

Paul McCartney (Les Paul podczas solowych nagrań)

 Jazz, soul i R&B:

Wes Montgomery (ES-175)

Pat Metheny (wczesne nagrania – ES-175)

Grant Green (ES-330)

Larry Carlton (ES-335)

Johnny Smith

John Scofield (grał na ES-335)

George Benson (signatura Gibson GB-10)

Joe Pass (ES-175)

Herb Ellis (ES-175)

Freddie Stone (Sly & The Family Stone – Flying V)

 Hard rock, heavy metal, alternatywa:

James Hetfield (Metallica – Explorer, Flying V)

Kirk Hammett (Metallica – Les Paul Custom)

Jerry Cantrell (Alice in Chains – Les Paul Custom)

Tommy Iommi (Black Sabbath)

Adam Jones (Tool – Les Paul Silverburst)

Lzzy Hale (Halestorm – Explorer)

Robby Krieger (The Doors – SG Special)

Buckethead (specjalny Gibson Les Paul)

Matt Heafy (Trivium – Les Paul Custom)

Myles Kennedy (Alter Bridge)

 Indie, alternatywny rock i nowoczesne brzmienia:

Thom Yorke (Radiohead)

Jonny Greenwood (Radiohead)

Noel Gallagher (Oasis – ES-355)

Tom Morello (Rage Against the Machine – Les Paul Custom)

Jack White (The White Stripes – Flying V)

Dan Auerbach (The Black Keys – Les Paul)

Alex Turner (Arctic Monkeys)

James Dean Bradfield (Manic Street Preachers – Les Paul Custom)

Paul Weller (The Jam – ES-335)

Johnny Marr (grał też na ES-355)

Punk rock, grunge, garage:

Kurt Cobain (używał też Les Paul Custom)

Billie Joe Armstrong (Green Day – Les Paul Junior)

Johnny Ramone (wczesne lata – Les Paul Junior)

Joe Strummer (The Clash – SG Special)

Mike McCready (Pearl Jam – Les Paul Standard)

Stone Gossard (Pearl Jam – Les Paul Custom)

Krist Novoselic (grał także na Gibson Ripper Bass)

James Dean Bradfield (Manic Street Preachers)

Frank Iero (My Chemical Romance – Les Paul Custom)

Greg Ginn (Black Flag)

 Inni wybitni muzycy:

John Frusciante (Red Hot Chili Peppers – czasami na Les Paul)

Prince (Explorer Custom)

David Gilmour (czasem na Les Paul Goldtop)

Mark Knopfler (grał na Les Paul Standard)

Albert King (Flying V)

Otis Rush (ES-335)

Michael Bloomfield (wczesny Les Paul Standard 1959)

Neil Young (Old Black – modyfikowany Les Paul)

Rick Nielsen (Cheap Trick – Explorer)

Ace Frehley (KISS – Les Paul Custom)

 Polscy muzycy:

Marek Raduli (Budka Suflera – Les Paul Custom)

Piotr Cugowski (Bracia – Les Paul Standard)

Grzegorz Skawiński (Kombi, Skawalker – Les Paul)

Maciej Balcar (Dżem – czasami na Les Paul)

Adam Fulara (jazz-rock – ES-335)

Tomasz Lubert (Virgin – Les Paul Custom)Kuba Kawalec (Happysad – ES-335)

Artur Gadowski (IRA – Les Paul)

Mietek Jurecki (Budka Suflera – Les Paul Bass)

Wojciech Hoffmann (Turbo – Les Paul Custom)

Nowe pokolenie i współcześni artyści:

Gary Clark Jr. (ES-335)

Marcus King (Les Paul Special, ES-345)

Jared James Nichols (Les Paul Custom)

Tyler Bryant (Les Paul Standard)

Orianthi (Les Paul Custom)

Slash Jr. (młodsze projekty)

Nita Strauss (współpraca z Gibson)

Samantha Fish (Les Paul Special)

Tobias Forge (Ghost – Les Paul Standard)

Matt Bellamy (Muse – czasami na Les Paul)

 Ciekawostki o firmie Gibson

• • Najcięższa gitara: Gibson Les Paul wykonany z ołowiu waży ponad 30 kg i jest w pełni funkcjonalny.

• • Innowacje: Gibson był pionierem wprowadzania nowych rozwiązań, takich jak wycięcie w pudle rezonansowym (cutaway), umożliwiające łatwiejszy dostęp do wyższych progów.

• • Custom Shop: Gibson oferuje możliwość zamówienia gitar na specjalne zamówienie, dostosowanych do indywidualnych potrzeb muzyków.